امروز با اینکه سرما خوردم حداقل خوشحالم. هفتۀ پیش که آمدم خوونه نفهمیدم چه جوری گذشت، همش به

خووندن این تاریخ هخامنشیان گذشت و سمینارم هم خوب شد. حالا هم اومدم خوونه به تلافی هفتۀ پیش که

خوونه نشین شده بودم برم و بگردم. امروز یه روزیه که می توونم بگم از زندگی راضیم . فعلاً غصه ای نیست که
بخواد من رو از پا در بیاره دارم افکارم رو طبقه بندی می کنم و فکر می کنم که از زندگی چی می خوام.

خواسته های دست نیافتنی رو دارم کنار می ذارم و با دید جدیدی به زندگی نگاه می کنم. وقتی تهران

هستم هم دیگه خیلی افکار مزاحم رو توی ذهنم راه نمی دم و خودم رو با نوشتن سرگرم می کنم.

وای امروز عالیه ... نفس می کشم هر چند که به خاطر سرما خوردگی با دهان اما چون همه هستن روز

خوبیه.