دوباره می سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش

                                       ستون به سقف تو می زنم اگر چه با استخوان خویش

دوباره می گویم از تو گل به میل نسل جوان تو

                                      دوباره می شویم از تو خون به سیر اشک روان خویش

اگر چه صد ساله مرده ام به گور خود خواهم ایستاد

                                      تا بر کنم قلب اهرمن به نعرۀ آن چنان خویش

اگر چه پیرم ولی هنوز مجال تعلیم اگر بود

                                        جوانی آغاز می کنم کنار نوباوگان خویش