دلواپسی های من

وطن

mabanoo — Sun, 31 May 2009 08:46:43 GMT

دوباره می سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش

ستون به سقف تو می زنم اگر چه با استخوان خویش

دوباره می گویم از تو گل به میل نسل جوان تو

دوباره می شویم از تو خون به سیر اشک روان خویش

اگر چه صد ساله مرده ام به گور خود خواهم ایستاد

تا بر کنم قلب اهرمن به نعرۀ آن چنان خویش

اگر چه پیرم ولی هنوز مجال تعلیم اگر بود

جوانی آغاز می کنم کنار نوباوگان خویش

دیگر نخواهم آمد.

mabanoo — Sat, 27 Dec 2008 20:56:18 GMT

نیست میشویم چرا که عالم نیستی

لذتش بیشتر از هستی است.

یک روز خوب

mabanoo — Wed, 29 Oct 2008 11:20:18 GMT

امروز با اینکه سرما خوردم حداقل خوشحالم. هفتۀ پیش که آمدم خوونه نفهمیدم چه جوری گذشت، همش به

خووندن این تاریخ هخامنشیان گذشت و سمینارم هم خوب شد. حالا هم اومدم خوونه به تلافی هفتۀ پیش که

خوونه نشین شده بودم برم و بگردم. امروز یه روزیه که می توونم بگم از زندگی راضیم . فعلاً غصه ای نیست که
بخواد من رو از پا در بیاره دارم افکارم رو طبقه بندی می کنم و فکر می کنم که از زندگی چی می خوام.

خواسته های دست نیافتنی رو دارم کنار می ذارم و با دید جدیدی به زندگی نگاه می کنم. وقتی تهران

هستم هم دیگه خیلی افکار مزاحم رو توی ذهنم راه نمی دم و خودم رو با نوشتن سرگرم می کنم.

وای امروز عالیه ... نفس می کشم هر چند که به خاطر سرما خوردگی با دهان اما چون همه هستن روز

خوبیه.

تکراری می شویم...

mabanoo — Sun, 28 Sep 2008 22:49:18 GMT

روزمرگی هایم مثل تپیدن قلبم حیاتی شده ؛

اگر ثانیه ای تکرار نشود

می میرم....

توافق ازلی مان...

mabanoo — Thu, 04 Sep 2008 23:34:06 GMT

                                                                                            برای عشق همیشگی ام

ای قلب محزون من ، دیدی که چگونه سودا رنگ شعر گرفت ؛

دیدی که جغرافیای فاصله را چگونه می توان با یک نگاه طی کرد نادیده گرفت ؛

دیدی که عشق یک اتفاق نیست

                                        یک قرار قبلی است مثل یک توافق ازلی

                                       از ازل بوده و تا ابد ادامه خواهد داشت...

mabanoo — Mon, 04 Aug 2008 22:49:18 GMT

من نگویم که به درد دل من گوش کنید

بهتر آنست که این قصّه فراموش کنید

عاشقان را بگذارید بنالند همه

مصلحت نیست که این زمزمه خاموش کنید

معینی کرمانشاهی

دلهره دارم

mabanoo — Mon, 16 Jun 2008 22:27:18 GMT

امشب اصلا ً خوب نبودم . شب در نهایت بدی گذشت. به همۀ این بدی ها دیدن فیلم تجاوز به یک

دختر دانشجو توسط معاونت دانشجویی زنجان دامن زد و حسابی حالم رو بد کرد.

فکر می کنم مملکت اسلامی و این چیزها هم توش بعید نیست و شاید هم مجاز شمرده بشه اما در

اون دانشگاهی رو که برای دیدن معاون دانشجویی اضطراب بگیری باید گِل گرفت و تخته کرد.

کار ما به کجا کشیده که کسی که می خواد جلوی فحشا رو بگیره خودش در خفا ترویج دهندشه.

خلاصه ما که حال خوبی نداریم و در انتظار نشسته ایم که بلکه منجی ما هم برسه که بلکه برای

رفتن پیش یه مرد از دو روز قبلش دلهره نداشته باشیم و یه بار هم شده محض دل خوشی، ما راحت

بریم...

می دونم من که نمی بینم کاش حداقل نسل بعد از ما این رو ببینن...

لرزش خانه هایی کوچک

mabanoo — Sun, 08 Jun 2008 19:50:18 GMT

غروب زیبای خورشید در روستای کوچک برج

خانۀ کوچک یک روستایی

و ریلهای قطاری که هر بار عبورش خانه های اهل آبادی را به لرزه وا می دارد

این هم مقبرۀ جدّ عزیزم در قریۀ برج

این چند روزی که گذشت هر چند فرصت نکردم درس بخوونم اما خوب به جاش حسابی تفریح کردم و به عذاب

وجدانش می ارزه . یکی از این تفریحات خوبم رفتن به قریۀ برج بود که برای اولین بار به همراه خانواده رفتم و

بنا به درخواست عموی عزیزم تقریبا ً همۀ فامیل بودن، کسانیکه برای اولین بار بود می دیدمشون.!!!

مقبرۀ جدّم و پدر جدّم و پدر بزرگ جدّم هم دیدم ؛ برام خیلی جالب بود.

عکسهایی که سعی دارم ببینید در این قریۀ کوچک گرفته شده و جالب اینکه اهالی روستا به مراد گرفتن از

ایشوناعتقاد دارن و کلی دخیل بسته بودن.

روستا از ساده ترین امکانات تهی بود حتی بعضی خوونه هاش از آب هم نمی توونستن استفاده کنن.

جدّ عزیزم طبع شاعری هم داشته اند که یکی از غزلهای ایشون رو می نویسم:

هر کس شبی ز وصل تو محروم می شود

تا صبح روز حشر شبش شوم می شود

رمزیست در میان ِ تو و عاشقان ِ تو

حاشا که از تو سرّ تو مکتوم می شود

یکرو به عاشقان نظری کن به التفات

دارد هر آنکه عشق تو معلوم می شود

کردی جفایم از همه و گفتمش وفا

کاین نکته از جفا ی تو مفهوم می شود

عاشق کشد چه محنت معشوق لاجرم

با محنت عشق لازم و ملزوم می شود

ممدوح در تلافی مدحت مدیح را

ندهد اگر که جایزه مذموم می شود

افعال خود بدان بمشیت ولیک عزم

حاشا که بر مشیت ِ مختوم می شود

شاید به اسم خاص اگر یابد اختصاص

آنرا که ذکر لب حی قیوم می شود

در گیر و دار حادثه مرد دلیر را

گاه از شجاعت است که مظلوم می شود

دشمن اگر که دوست شود باز دشمن است

سنگ ار چه نرم گشت نه چون موم می شود

مژده سوی عراق فدایی به صبحگاه

با کاروان روانه جهروم می شود

سلام گرونی...

mabanoo — Mon, 12 May 2008 12:04:38 GMT

دیشب جرأت خوابیدن نداشتم خیلی جالبه بعد از اون همه خستگی که توی راه بودم حالا حساب کنید که

نتوونی بخوابی.

ترس از این فکر خراب آخر واسم شد یه کابوس و شب هم حالم رو گرفت. توی خواب ، می دیدم که اکسیژن

هم سهمیه بندی شده و هر روز داره قیمتش گرون می شه...

این چند وقته هر روز که صبح بیدار شدم دیدم یه چیز جدید گرون شده و من در حسرت اینکه چرا دیروز ازش

نخریدم...؟؟!!

آخرین چیزی که تورم روی اون هم تأثیر گذاشت نرخ اتوبوسهای بخش خصوصی است که اگر چه به قول

دوستان دیگه پنجاه تومن و صد تومن دردی از ما دوا نمی کنه اما همین یه قرون یه قرون داره فشار خودشون

رو به حد اعلا می رسونه.

می گن به مرگ می گیرن که به تب راضی بشه حساب ماست. یه زمانی با دویست تومن می رفتی یه کیلو

گوجۀ خوب می گرفتی و حالا اگه گوجۀ هزار و دویست تومنی بگیری می گی گوجه ارزون گرفتم . خوب

معلومه وقتی بشه کیلویی سه هزار تومن به هزار و دویست تومن رضایت می دیم.

دیگه حتی بیچاره ها نمی تونن یه تخم مرغ و گوجه با نون سنگک بگیرن آخه وقتی نون دونه ای هزار و پانصد

تومن باشه و گوجه به این قیمت خوب نباید هیچ چی بخوره دیگه.

نمی دونم چرا خجالت می کشن راحت بگن بمیرید و اینقدر لقمه رو دور دهن می چرخونن. خوب خجالت نداره

اینم یه خواستۀ کاملا ً به جا و منطقیه...

دنیای سخت من...

mabanoo — Tue, 15 Apr 2008 21:45:52 GMT

دنیای سختیه ...شایدم هم من این جوری فکر میکنم .هر چی که هست خیلی جالبه .

بعضی اوقات فکر میکنم اگه یکی که دوستش دارم من رو 5 دقیقه معطل کنه باهاش چه جوری برخورد

کنم اما حالابه خاطر دیدن یه دوست دارم 4 ساعت نشستن توی اتوبوس و تکونهای تهوع آورش رو

تحمل می کنم فقط دیدن یه دوست...!!!

فکر میکنم این رسم زندگیه ما شده که تحمل کنیم به خاطر اون چیزی که می خوایم اما نمی دونیم به

دستش میاریم یا نه...!!!

انتظار کشیدن دیگه تقریباً داره با زندگی من آمیخته می شه مثلاً 3 روز بدون هیچ هدفی توی اطاق 12

متری به نام خوابگاه بمونی بلکه زودتر شنبه بشه و تو از این سر در گمی و بی کاری نجات پیدا کنی

... خیلی جالبه...

هنوز باز جای شکر داره که می تونی توی این 12 متر جا از تخت خودت بری روی تخت دوستت تا زخم

بستر نگیری...

نمی تونم باور کنم که این من هستم یا دارم سعی می کنم که اینجوری باشم . به این راحتی تحمل

کنم.شاید نتونم یه ساعت زیر آفتاب منتظر بودن رو تحمل کنم اما حالا دارم به سمت یه عشق میروم

با سرعت 110 کیلومتر...!!!

پ.ن: وقتی داشتم برمی گشتم خوونه خیلی راه برام طولانی اومد.به همین خاطر همه ی افکار بهم ریخته ی

ذهنم رو نوشتم و حالا هم به اینجا انتقال دادم.

پ.ن1: هنوزم نمی دونم دنیا چقدر سخته؟؟!!